Παναγιώτης Κοσμόπουλος: Όψεις της αλήθειας και της φαντασίωσης | 1

Στη λακανική διδασκαλία, όπως επισήμανε ο Ζακ-Αλέν Μιλέρ, πραγματοποιείται ένα πέρασμα από την εξύμνηση της αλήθειας στη σχετική απαξίωσή της. Αυτό το πέρασμα πραγματοποιείται σε δύο στάδια. Πρώτον, από την έμφαση στην αποκατάσταση μίας συνέχειας στην ιστορία του υποκειμένου, την οποία ο Λακάν μας περιγράφει στο ”Λειτουργία και πεδίο της ομιλίας και της γλώσσας στην ψυχανάλυση”, στην έμφαση στην τομή και την ασυνέχεια, δηλαδή στην εμπειρία της συνάντησης με εκείνο που, ως ασυνείδητο, εκδηλώνεται και χάνεται. Με άλλα λόγια, από τη θεώρηση ενός πλήρους λόγου που εμπεριέχει ασυνείδητο νόημα στη βεβαιότητα της συνάντησης με το πραγματικό, το οποίο δεν συμβολοποιείται πλήρως, έτσι όπως την επεξεργάστηκε ο Λακάν στο 11ο Σεμινάριο, όπου επεξεργάζεται και την έννοια της φαντασίωσης στη βάση της ενόρμησης. Δεύτερον, το πέρασμα της αλήθειας από τυπική θέση στο 17ο Σεμινάριο και την λογική των τεσσάρων λόγων, προς μία ψευδόμενη αλήθεια ως προς την πρωτοκαθεδρία της απόλαυσης, όπως αυτή αναδεικνύεται στην ύστερη διδασκαλία. Αυτή η τροποποίηση των όρων ως προς την έννοια της αλήθειας, προσβλέπει και στην καλύτερη προσέγγιση της έννοιας της φαντασίωσης, στη βάση του πραγματικού.

Ημερομηνίες: 30.03.27 | 06.04.27

Ώρα: 21:00 – 22:30